เวลาจะทานอาหารดีดี. ไปเที่ยวไหนคนเดียวหรือกับแฟน. เรามักจะคอยคิดถึงแม่ตลอดเวลา. มันรู้สึกผิดยังไงบอกไม่ถูก ทั้งๆที่เงินที่เอาไปเที่ยวก็เปนเงินที่เรากับแฟนสะสมเก็บกันมา บางทีเราก็แอบเอาเงินที่เกบกับแฟน ไห้แม่บ้าง แฟนไม่รู้. และแม่ก็ไม่รู้ว่าเปนเงินแฟนเราด้วย แม่ไม่เคยขอ. เพราะเขาก็พอมีอยู่บ้างแล้ว. เราแอบไห้แม่ตลอดเวลาที่อยากไห้จนบางทีเรารู้สึกผิดกับแฟน ถ้าไม่ไห้แม่เลยก็ไม่ได้. เราจะกลายเปนลูกไม่ดี. เราไม่รู้จะหาวิธีการอย่างไรดีกับเรื่องนี้ และอีกอย่างไม่ใช่ว่าเราไม่เคยพาแม่ไปกินอาหารดีดีนะหรือไปเที่ยว เราพยายามพาแม่ไปกินอะไรดีดีแบบที่เราเคยกิน แต่ความรู้สึกเรา. เรารู้สึกผิดทุกครั้งที่เวลาไปเที่ยวหรือกินอะไรกับแฟน. โดยไม่มีเเม่ มันเหมือนว่า "เราดูแลแฟนดีมากกว่าแม่. "
#เราควรทำอย่างไรดีกับความรู้สึกอันนี้ มีใครเคยเปนแบบเราไหม
มีใครเคยรู้สึก นึกคิด คิดถึงแม่ เป็นห่วงครอบครัวแบบเราไหม
#เราควรทำอย่างไรดีกับความรู้สึกอันนี้ มีใครเคยเปนแบบเราไหม